Najlepsze okładki Cover awArts 2024 (miejsca 21–11)

21

Centralnym punktem tego frontu jest mocne, czarno-białe zdjęcie przedstawiające człowieka idącego wzdłuż surrealistycznie wijącego się rollercoastera. Reporterski charakter zdjęcia, uzupełniony nawiązującą wizualnie do japońskich wydań winyli konstrukcją typografii z charakterystycznym paskiem Obi, koresponduje z tytułem płyty i jej zawartością, gdzie spokojne momenty przeplatają się z bardziej szalonym żywym graniem.

20

Aleksandr Prowaliński wykonał analogowe zdjęcie portretowe Baascha, kontynuując tradycję wizerunków artysty w charakterystycznej już dla niego estetyce noir. Jaskrawe, czerwone światło, które można dostrzec w ustach artysty, symbolizuje poszukiwanie wewnętrznej siły. Ponadto oszczędna i surowa poligrafia idzie w parze z finalną koncepcją projektu.

19

Projekt Martyny Synkiewicz to prawdziwa wizualna opowieść, zbudowana wokół poruszającego zdjęcia Oli Bodnaruś. Centralnym punktem jest samotna postać wokalisty, zanurzona w letnim, malowniczym krajobrazie polskiej wsi. Ten sielski, wręcz nostalgiczny kadr perfekcyjnie oddaje klimat albumu, który snuje historie o tęsknocie – zarówno za tym, co już minęło, jak i za tym, co mogło się wydarzyć. Całość, w duecie z muzyką, tworzy niezwykle spójną narrację. Mocna, czerwona typografia to odważny kontrast dla melancholijnej fotografii, dodający projektowi dynamiki i głębi.

18

Kompozycja frontu przypomina mapę baśniowej krainy, na której wśród fantastycznych stworzeń odnajdziemy tytułowe koty, psy i skrzaty, a całość koresponduje z nieco czarodziejskim brzmieniem albumu. Kornelia Nowak, autorka projektu, perfekcyjnie uchwyciła oniryczny charakter wydawnictwa, tworząc grafikę w swoim rozpoznawalnym stylu.

17

Silna i sugestywna kompozycja typograficzna na okładce albumu to dzieło PXC Macieja Szewczyka. Jej dominującym elementem są trzy znaki kanji, będące autorską interpretacją klasycznych form, typową dla stylu PXC. Projekt, uzupełniony na fizycznym wydaniu o charakterystyczną dla japońskich nośników opaskę obi, idealnie oddaje hołd dla dalekowschodniego redukcjonizmu i eksperymentalnego, dubowego brzmienia płyty.

16

Okładka albumu, zaprojektowana i namalowana przez Iwo Jankowiaka, prezentuje okazałą włoską posiadłość. Ręcznie malowany kolaż okładkowy nawiązuje swoimi elementami do poszczególnych utworów z płyty, a spoiwem wszystkiego i motywem przewodnim jest witraż – wejście do willi. Cały album powstał i został nagrany zresztą w tej sycylijskiej willi, inspirowany włoskimi symbolami oraz tamtejszym otoczeniem.

15

Fotografia Adama Jakubowskiego przedstawia artystyczną instalację z zespołem, inspirowaną grobami starożytnych wojowników. Muzycy otoczeni są osobistymi przedmiotami, które symbolizują ich charaktery i talenty. Kompozycja w kształcie serca, nawiązująca do kwiatu Sylfionu, reprezentuje jedność i osobisty charakter twórczości zespołu. Scenografia stworzona przez Basię Nowak i Kornela Nurzyńskiego oraz harmonizujące z resztą stylizacje Alicji Juźków i Adama Samsela, jeszcze bardziej podkreślają autentyczność historii, którą opowiada album.

14

Okładka, za której layout odpowiada Jakub Janik, powstała dosłownie na moment przed premierą albumu. Obraz samochodu posklejanego prowizorycznie taśmą idealnie oddaje tytułowe „doraźne” rozwiązania oraz zmagania z przeciwnościami, z którymi autor albumu zmagał się przed wydaniem. Zdjęcie, na którym cały front się opiera, ustrzelił na Krecie Bartek Warzecha, używając prowizorycznego filtra z niebieskiej folii, co dodatkowo podkreśla ideę improwizacji i walki z przeciwnościami losu.

13

Ilustracja Marcina Surowca przedstawia wyrazistą, ryczącą paszczę drapieżnika wkomponowaną w formę pierścienia, który lewituje na tle błękitnego, pochmurnego nieba. Kontrastowe połączenie różu wnętrza paszczy i błękitu tła dominuje w reszcie graficznej oprawy, za którą odpowiedzialny jest Macio Moretti, perkusista grupy i znakomity projektant.

12

Jakub „Hakobo” Stępień stworzył dynamiczną, neonowo-zieloną grafikę, której centralny motyw oddaje charakter tego unikalnego na skalę europejską kolektywu. Grupa Współgłosy łączy muzyków jazzowych, aktorów i chór osób z niepełnosprawnościami intelektualnymi. Powtarzające się na froncie elementy i kontrastowe barwy oddają twórczy temperament i energię projektu Marcela Balińskiego, łączącego jazz, pop i szaloną improwizację.

11

Okładka zaprojektowana przez Kamila Staszałka wykorzystuje fotografię wykonaną przez jego ojca podczas rodzinnej kolacji wigilijnej. Została jednak wzbogacona o wizerunek Saturna w ekranie telewizora – twórca, zainspirowany przez Teofila Ociepkę oraz Janowską Gminę Okultystyczną, wykorzystuje ten motyw w twórczości zespołu od początku jego istnienia jako symbol miejsca jednocześnie niedostępnego, jak i pociągającego.